Pomnik ofiar totalitarnego reżimu Pomnik Matki Ojczyzny

Znajduje się przy wjeździe do miasta, na wielkim zielonym placu. Jest to kopiec ok. 10 m wysokości, na szczyt którego prowadzą dosyć strome schody. Po ich prawej stronie na betonowej ścianie umieszczone zostały różne symboliczne elementy. U stóp kopca, na najniższym poziomie, jest płaskorzeźba przedstawiająca kwitnące drzewo, którego korzenie wyrastają z wyschłej, popękanej ziemi. Nieco wyżej płaskorzeźba wielkiego koła jakiejś piekielnej machiny, która miażdży tłumy przygniecionych bólem postaci. Powyżej kamienna lista wszystkich najważniejszych obozów koncentracyjnych w Kazachstanie, m.i.: Aldżir (największy w ZSSR lager kobiecy znajdujący się 80 km od Astany), Karlag (gdzie uwięziono większość jeńców wojennych różnych narodowości), Dalnyj, Stiepnoj, Kamyszlag, Aktiubinskij, Pietropawłowskij, Spetzlager Kinye, Ust-Kamienogorskie. Już u samego szczytu, na końcu tej betonowej ściany, umieszczone zostały symboliczne kraty więzienne, zza których wyfruwają gołębie.

Na samym szczycie kopca znajduje się wznosząca się ku niebu stela, naprzeciw której umieszczono wyryty w ścianie napis zadedykowany:
?Tym, którzy zginęli w okresie panowania władzy sowieckiej, umarłym z głodu i z powodu szerzących się epidemii, deportowanym i zabitym bez żadnej swojej winy, torturowanym w więzieniach i rzuconym w piekło lagrów, całym społecznościom wydziedziczonym ze swej ziemi, wywiezionym w wydzielone rejony i posegregowanym na obcej ziemi, dysydentom, wygnańcom z własnej ojczyzny, a nawet tym, którzy przelali własną krew za Rewolucję Październikową.
Nie sposób zliczyć tych wszystkich, którzy stali się ofiarami totalitarnego reżimu trwającego przez okres 70 lat?.

Pomnik Matki Ojczyzny

Został odsłonięty niedawno, 9 maja 2001, a znajduje się na wielki placu uformowanym wokół pomnika. Tutaj będzie celebrowana 22 września br. uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem Ojca Świętego.

Pomnik został zaprojektowany przez grupę artystów i architektów kazachskich z Karagandy. Przedstawia Matkę-Ojczyznę w postaci kobiety Kazaszki, która w geście wyciągniętych rąk ofiaruje coś do picia w złoconej czaszy. Postać Kobiety zarysowuje się na wysokiej steli z brązu, która ma formę wielkiego kłosu. W tle, po dwóch stronach, stela otoczona jest przez wykonane z brązu płaskorzeźby, po stronie lewej są na niej kazachscy bojowie sprzed wieków, którzy walczyli o niepodległośc Ojczyzny, po stronie prawej - żołnierze sowieccy, którzy przelali krew w obronie wolności swego kraju przed napaścią faszystowską podczas II wojny światowej. Sama nazwa placu ? 9 maja ? upamiętnia zwycięstwo ZSSR w 1945 roku.

Pod względem artystycznym, najcenniejszym elementem tego pomnika jest samo oblicze Kobiety ? Matki Ojczyzny, na którym odbija się niezwykła słodycz, co zdecydowanie odróżnia go od pomników tradycji sowieckiej, zawsze dramatycznych i smutnych w swym wyrazie. Tutaj zaś Matka z pełnym słodyczy uśmiechem ofiaruje (można by powiedzieć w domyśle dzieciom) coś do picia. I właśnie ten uśmiech jest dla dzieci największym pocieszeniem.

U podstaw pomnika znajduje się napis w języku kazachskim: "Ojczyzna nasza jedyna, jedno pragnienie, jedno serce".