Z Historii Parafii w Szczucińsku
|
Z Historii Parafii w Szczucińsku |
|
Okres bez kapłanów (1917 – 1956)
Do 1917 roku w Szchuchińsku była tylko Cerkierw Prawosławna. Znajdowała się niedaleko miejsca, gdzie obecnie jest Dom Kultury. Po objęciu władzy bolszewicy zburzyli świątynię, gdyż stanowiła duchowe centrum osady. Okupanci byli przekonani, że przez zburzenie świątyni wykorzenią z ludzkich serc wiarę w Boga. Prawdziwa miłość okazała się jednak silniejsza od jarzma bolszewizmu. Ludzie wierzący nie zarzucili modlitwy. W swoich prośbach zanoszonych do Boga pamiętali także o tych, którzy usiłowali odwieść ich od wiary.
Historia parafii w Szchuchińsku jest podobna do historii wielu innych parafii w Kazachstanie. Początek jej przypada na lata 30-te i 40-te XX wieku. Był to czas deportacji Niemców, Polaków, Ukraińców i obywateli krajów nadbałtyckich. Gromadzili się po kilka osób w ukryciu na modlitwie. Wybierali spośród siebie „starszego” – człowieka dojrzałego w wierze, który oprócz animowania modlitw i różańca – chrzcił, asystował przy zawieraniu małżeństwa i przewodniczył nabożeństwom przy zmarłych.
Do 1956 rok gromadzenie się było bardzo niebezpieczne. Na każdym osiedlu, gdzie żyli przysiedleńcy, rządził komendant, który mógł surowo ukarać ludzi politycznie podejrzanych. Po rehabilitacji zesłańców sytuacja nieco się polepszyła. Starsi ludzie, którzy nie pracowali, gromadzili się bez większych przeszkód. Ludzie pracujący i młodzież nie mogli uczestniczyć w zebraniach. Groziło im za to wydalenie ze szkoły lub pozbawienie pracy.
Pierwsi kapłani (1957 – 1967)
Od 1957 roku do Kazachstanu zaczęli przyjeżdżać kapłani z Ukrainy, Łotwy, Litwy. Wierzący niejednokrotnie zwracali się do władz z prośbą o rejestrację parafii, lecz odpowiedź była zawsze odmowna.
Pierwsi kapłani zaczęli się pojawiać w Szchuchińskuu w 1960 roku. Jednym z nich był o. Władimir Prokopiew z Wilna. Każdy jego przyjazd był świętem dla wspólnoty. W 1963 roku przyjechał o. Serafin Kaszuba z Ukrainy, który sprawował duchową opiekę nad wieloma wspólnotami w Kazachstanie. Katolicy, którzy przychodzili na celebracje liturgiczne o. Serafina wspominali jego ofiarną służbę Kościołowi.
Władze komunistyczne nie pozwoliły jednak pracować o. Serafinowi w Kazachstanie. Od 1965 roku do Szchuchińska przyjeżdżał o. Anatol z miasta Czu. Towarzyszyły mu siostrami z Makinska. Na celebracjach gromadziła się bardzo liczna grupa wieczących, także dzieci. W 1967 roku o. Anatol przyjechał do Szchuchińska razem z o. Bogdanem Tadawczym z Zakarpacia. Wspólnie odprawiali nabożeństwa w Szchuchińsku, a także w innych miejscowościach, gdzie żyli wierzący. Przygotowywali dorosłych i dzieci do I Komunii św.
Pierwsze wspólnoty (1969 – 1979)
Od 1969 roku o. Bogdan stacjonował w Makinsku, a do Szchuchińska przyjeżdżał w dni wolne razem z siostrami. Wierzący, jak dawniej, nie mieli swojej parafii i swojego kapłana. Zbierali się w różnych domach. Ze względu na dobro wspólnoty nie mógł to być jeden dom. Unikano w ten sposób konfliktu z władzami. W 1947 roku o. Bogdan wyjechał z Makinska do Frunze (Biszkek).
W latach 1975 – 1977 do Szchuchińska przyjeżdżali kapłani z różnych parafii Kazachstanu. Wśród nich byli: o. Krzysztof i o. Stefan. W latach 1977 – 1979 wspólnotę odwiedzał o. Piotr Kisielewski z parafii św. Rodziny w Krasnoarmiejskie. W latach 1979 – 1991 przyjeżdżał o. Jan Paweł Lenga, który po śmierci o. Piotra pracował w Krasnoarmiejskie.
 |
Rejstracja parafii (1979 – 1988)
W 1979 roku Rada Wspólnoty Katolickiej zwróciła się do komitetu wykonawczego Szchucińkiej Miejskiej Rady Delegatów Ludowych z prośbą o pozwolenie na zakup domu dla parafii przy ul. Szebzawadzkaja 22 a. Dnia 14 czerwca 1988 roku, po 9 latach od złożenia prośby, powzięto uchwałę zezwalającą nabycie wspomnianego budynku (Uchwała nr 11-299). Dnia 22 czerwca 1988 roku w biurze notarialnym zostały dopełnione formalności związane z umową kupna domu. Wspólnota wierzących liczyła wówczas 20 osób. Było to pokolenie ludzi mężnych i mocnych duchem, niezłomnych w wierze. Organizacja życia parafialnego (1990 – 1999)
W 1990 roku liturgię w parafii sprawował o. Jan Paweł Lenga. W latach 1988 – 1995 przyjeżdżał o. Otto Messmer z siostrami. Wspólnota zaczęła pomniejszać się. Wielu jej członków wyjechało do Niemiec, inni zmarli. We wrześniu 1995 roku administratorem parafii w Makinsku został o. Piotr Pytlowany, który zaczął regularnie przyjeżdżać do Szchuchińskiej parafii wraz z siostrami. Dom zakupiony w 1987 roku wymagał już remontu. Został on przeprowadzony dzięki uzyskanej pomocy finansowej. Do kościoła zaczęła przychodzić młodzież i dzieci. Z dziećmi pracowały siostry Justyna i Janina. Przygotowywały również dorosłych i dzieci do spowiedzi, I Komunii św., chrztu, bierzmowania i małżeństwa. W czerwcu 1997 roku nasza wspólnota dostąpiła łaski nawiedzenia Figury Matki Bożej Fatimskiej. W dniach 25 maja do 7 czerwca nasza parafianka p. M. Gałynskaja brała udział w spotkaniu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II podczas Jego pielgrzymki do Polski. Po powrocie dzieliła się z nami swoimi pięknymi przeżyciami. Na Boże Narodzenie odbył się koncert oraz przedstawienie przygotowane dla parafian przez panią Cecylię, nauczycielkę języka polskiego i jej uczniów. Dnia 21 czerwca 1998 roku grupa parafian odwiedziła parafię św. Józefa, gdzie bp Jan Paweł Lenga udzielił im sakramentu bierzmowania.
|
Od 1999 roku w każdą niedzielę była celebrowana Msza św. w parafii. Dnia 10 marca 1999 roku miało miejsce wydarzenie, które od dłużego czasu było przedmiotem marzeń i modlitw naszej wspólnoty. Parafia otrzymała osobowość prawną i została zarejestrowana w administracji wojewódzkiej. Od tego czasu oficjalnie możemy się nazywać „Rzymsko-Katolicką Parafią Świętego Abrahama”. Adres parafii nie uległ zmianie. Droga do kościoła dla wielu wydawała się być bardzo złożona. Ze względu na położenie w dzielnicy na kraju miasta, trzeba było dojeżdzać autobusem, a z niektórych rejonów nawet z dwoma przesiadkami. Narastające trudności finansowe uniemożliwiały dojazdy. Z tego powodu zaczęto zastanawiać się nad możliwością wybudowania kościoła w centrum miasta.
W 1999 rok nasi parafianie nawiedzili parafię św. Józefa podczas perygrynacji relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Było to wspaniałe wydarzenie dla lokalnego Kościoła. Latem i jesienią tegoż roku parafianie przeprowadzili remont w kościele. Dobudowano wieżę z krzyżem. W kaplicy umieszczono na stałe Najświętszy Sakrament.
W grudniu 1999 roku miały miejsce w naszej parafii dwa radosne wydarzenia: pierwsze – mianowanie proboszcza; grugie – nabycie ziemi z domkiem pod budowę nowego kościoła. Bóg wysłuchał naszych modlitw i jeżeli będzie to Jego wolą, wkrótce będziemy mieć nowy dom modlitwy.
Rok 2000
Dnia 3 kwietnia 2000 roku otrzymaliśmy od p. A.A. Роот niedobudowany 3 – piętrowy dom na ulicy Internacjonalnej 2. Dom leży na kraju miasta. Graniczy z parkiem, za którym znajduje się jezioro Szucie.
W dniach 23 do 25 czerwca odbył się Jubileusz Chrześcijaństwa w Karagandzie. Brali w nim udział parafianie z Szchuchińska pod przewodnictwem o. Piotra Pytlowanego.
W połowie września w historii naszego domu miało miejsce bardzo ważne i radosne wydarzenie. Odwiedził nas Prymas Polski Józef Kardynał Glemp. Prymas pobłogosławił nasz dom, kaplicę i ziemię pod budowę nowego kościoła.
Dnia 29 listopada miało miejsce poświęcenie kaplicy. Przy okazji odbyło się spotkanie Rady Kapłańskiej Administratury Apostolskiej Astany. Przyjechało wielu gości: kapłani, siostry zakonne, przedstawiciele Wspólnoty Błogosławieństw. Po spotkaniu Rady Kapłańskiej odbyła się uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem ks. Tomasza Pety. Homilę wygłosił o. Lorendz Tabol.
Dnia 28 grudnia kapłani i siostry Administratury Apostolskiej przeżywali w naszej parafii Wieczerzę Wigilijną.
Rok 2001
Pod koniec stycznia grupa parafian z Pietropawłowska spędziła dwa dni w naszym domu. Spotkanie prowadzili: o. Jerzy z Makinki i o. Piotr z Szchuchińska.
W dniach od 16 do 21 marca odbyły się kursy dla rodzin. Prowadzącymi byli małżonkowie Mariza i Patryk ze Wspólnoty Emmanuel z Francji. W kursie wzięło udział siedem małżeńskich par i młodzież gotowa przyjąć sakrament małżeństwa.
W sierpniu odbyły się dwa kursy ewangelizacyjne prowadzone przez o. Mariana Królikowskiego, dyrektora Szkoły Nowej Ewangelizacji w Kielcach. Uczestnicy uważnie słuchali konferencji i aktywnie pracowali w grupach.
W dniach 22 do 25 września miała miejsce wizyta Jana Pawła II w Kazachstanie. W pamięci wszystkich pozostał dzień 22 września, kiedy około 14.30 Jan Paweł II ucałował naszą ziemię. W ciągu trzech dni pobytu, odczuliśmy Jego ojcowską miłość i szacunek. Do wizyty w Kazachstanie Papież odwiedził wiele miejsc, ale nigdzie nie przyjęto Go tak ciepło, jak u nas. Papież zostawił nam wezwanie Jezusa: „Miłuj bliźniego swego…” jako fundametalny element dla przyszłego Kazachstanu.
W październiku do pracy w naszej parafii został skierowany o. Aleksander Fiks.
Od grudnia na niedzielne Eucharystie przyjeżdzał o. Jerzy Cyrul z Makinska. Ojciec Piotr Pytlowany został proboszczem w parafii Matki Nieustającej Pomocy w Astanie.
W czasie letnich wakacji na rekolekcje przyjechały dzieci z Astany. Opiekę sprawowali nad nimi o. Piotr i siostry. Były również grupy z Makinska, Lisakowska i młodzież z Kustanaja. W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia) odwiedził nas bp Jan Paweł Lenga wraz z kapłanami i siostrami zakonnymi. Wracali oni ze święta Młodzieży w Oziornoe.
Rok 2002 i 2003
Pod koniec października 2002 roku do parafii przyjechał o. Stanisław Hoinka. Do pomocy został posłany diakon Wiktor. Pracowali razem przez rok.
Dnia 23 stycznia 2003 roku o. Mikołaj z Kościoła Prowosłanego przyjął serdecznie o. Stanisłwa Hoinkę. Spotkanie miało miejsce w ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijań.
W uroczystość Maryi Królowej Pokoju grupa parafian udała się do Sanktuarium Maryjnego w Oziornoe.
W letnich rekolekcjach uczestniczyła grupa młodzieży z Szordand, Astany, Lisakowska i Kokczetawy.
W sierpniu parafianie wzięli udział w kolejnym spotkaniu młodzieży w Oziornoe.
Latem gościliśmy jezuitę o. Mieczysława z Pawłodara. Pieszo chodził do Barowoe. Przeżywał u nas tydzień pustyni i żył w kaplicy w Karier.
Pod koniec roku odbyły się rekolekcje dla kapłanów, a następnie rekolekcje małżeńskie. Tradycyjnie dla rodzin prowadzącymi byli Mariza i Patryk ze Wspólnoty Emmanuel (Francja).
Rok 2004
W rekolekcjach letnich uczestniczyły grupy z Szortand, Makinska, Lisakowska i grekokatolicy z Astany i Karagandy.
Dnia 10 października grupa parafian przyjęła sakrament Bierzmowania z rąk biskupa Tomasza Pety.
Rok 2005
Wiosną zakończył się remont w kaplicy w Karier. Prace prowadziła firma budowlana i parafianie.
Dnia 1 maja miało miejsce poświęcenie kaplicy w Domie Priestariełych.
W tym czasie do parafii zaczęły przyjeżdzać siostra Ania i Krystyna ze Wpólnoty Błogosławieństw. Siostra Ania zaczęła prowadzić spotkania dla młodzieży, a Krystyna katechezę dla dzieci. Później Krystyna wyjechała do Szwajcarii, a w jej miejsce przyjeżdza Julia.
Latem dom odwiedziły dzieci z Makinska, Szortand i młodzież z Astany.
Na Boże Narodzenie dzieci pod kierunkiem p. Antoniny przygotowały scenkę pt. „Dzień Pana”.
Rok 2006
W styczniu nasi parafianie pojechali na wycieczkę do Grecji. W czasie pobytu na Górze Synaj wzięli kamień i przywieźli go do Szchuchińska. W maju podczas papieskiej podróży do Polski, papież Benedykt XVI poświęcił przywięziony kamień jako węgielny pod budowę nowego kościoła w Szchuchińsku.
Na początku roku do parafii został posłany ks. Zdzisław z Tajnszy. Nie był z nami długo. Po jakimś czasie wyjechał do Polski, a obecnie pracuje jako wikary w Oziornoe.
Wiosną został zakupiony dom w Barowoe z przeznaczeniem na kaplicę. W każdą sobotę kapłani z Szchuchińska celebrują tam Eucharystię.
W VIII Spotkaniu Młodych w Oziornoe udział wzięło 15 osób.
Dnia 8 września miało miejsce poświęcenie domu Duc in altum. Wcześniej został poddany remontowi.
Jesienią do pracy w parafii został posłany ks. Jan Spyrka.
Dnia 4 grudnia postawiono krzyż na terytorium pod budowę nowego kościoła.
Ks. Stanisław Hoinka przepracował w parafii 4 lata i dwa miesiące. Wniósł wielki wkład w duchowy rozwój naszej parafii. W pamięci pozostaną Jego homilie, spowiedzi. O różnych porach dnia można było zwrócić się do Niego i był gotów wysłuchać, poradzić, pomóc. Chodził wszędzie w sutannie. Jezdził zawsze z parafianami na adorację do Astany. A ile razy w dzień schodził do kaplicy. Można było poprosić Go o modlitwę i On z radością przyjmował prośbę. Zachęcał parafian do czytania Bożego Słowa w czasie Eucharystii i jeśli było coś niezrozumianego gotów był wyjaśnić. Chrzcił dzieci, błogosławił pary małżeńskie. Prosił o przestrzeganie Bożego przykazania: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. Umiał cieszyć się jak dziecko. Dla każdego z parafian postarał się o ikonę Jezusa Miłosiernego. Kaplica w naszym domu stała się za Jego czasów Kaplicą Bożego Miłosierdzia. Ojciec Stanisław jeździł do chorych. Kiedy przejeżdzał obok cmentarza, prosił zatrzymać samochód i szedł pomodlić się na groby. Bardzo kochał przyrodę. Był człowiekiem modlitwy i zawsze prosił o modlitwę w swojej intencji. Rozdawał potrzebującym to, o co prosili. Ojciec Stanisław w ciągu swojego życia pracował w Polsce, Peru (Pd Ameryka), Saratowie (Rosja), a obecnie kontynuuje swoją służbę w Astanie. Uczył szanować prawosławnych i muzułmanów. Było u niego bardzo dużo duchownej literatury. Każdemu z wielką radością dawał do przeczytania swoje ksiązki.
Rok 2007
Dnia 7 stycznia posługę w parafii jako proboszcz objął o. Roland Jaquenoud, a wikarym został ks. Rafał Lar
W każdą sobotę, począwszy od 2 lutego, w naszym domu odbywają się spotkania dla ministrantów pod kierunkiem ks. Rafała. Spotkanie rozpoczyna się od modlitwy, następnie konferencja w kaplicy na temat liturgii, rozdzielenie funkcji, a następnie film i tenis.
Dnia 21 lutego rozpoczął się Wielki Post. Ks. Rafał prowadził spotkania dla parafian na temat: „Eucharystia – centrum mojego życia”. W kaplicy za ołtarzem znajdowała się dekoracja poświęcona tej inicjatywie. W każdą niedzielę po Eucharystii odbywała się katecheza dla wszystkich, a po nich spotkanie dla chetnych.
W dniach od 10 do 28 maja przebywała w naszym domu p. Elżbieta, architekt. Przyjechała do nas z Polski. Została poproszona o przygotowanie projektu nowego kościoła w Szchuchińsku.
Kapłani, którzy pracowali w parafii św. Abrahama w Szchuchińsku:
o. Władimir Prokopiew z Wilna
o. Serafin Kaszuba z Ukrainy
o. Anatol
o. Bogdan Tadawczy z Zakarpacia
o. Krzysztof
o. Stefan
o. Piotr Kisielewski
abp Jan Paweł Lenga
bp Otto Messmer
o. Piotr Pytlowany
o. Aleksander Fiks
o. Jerzy Cyrul
o. Zdzisław
o. Jan Spyrka
diakon Wiktor z Kokczetawy
o. Stanisław Hoinka